W ogrodzie rosnące obok siebie różne gatunki kwiatów, ziół i warzyw tworzą bioróżnorodność, podobnie jak w siedliskach naturalnych. Rośliny sąsiadujące oddziałują na siebie poprzez wydzielanie przez korzenie i części nadziemne naturalnych substancji (fitoncydów) w postaci płynnej i lotnej. Substancje te nawet w małych ilościach mogą ograniczać występowanie szkodników i chorób, oddziaływać korzystnie bądź niekorzystnie na inne rośliny. Sąsiedztwo dodatkowych roślin w uprawie głównej wpływa korzystnie na glebę: zapobiega nadmiernemu nasłonecznieniu, zaskorupianiu i wypłukiwaniu składników pokarmowych poza zasięg systemu korzeniowego roślin, ogranicza rozwój chwastów. Można lepiej wykorzystać powierzchnię działki (zbiory trwają przez cały sezon wegetacyjny).

Sąsiedztwo warzyw:
Czosnek - silnym zapachem odstrasza wiele szkodników i hamuje rozwój chorób, zwłaszcza grzybowych (szara pleśń na truskawkach). Dobrze wpływa na wzrost warzyw, z wyjątkiem fasoli, grochu i kapustnych (powoduje obniżenie plonu).
Uprawa marchwi i cebuli w sąsiedztwie jest korzystna dla obu gatunków roślin. Korzenie tych warzyw nie konkurują ze sobą o wodę i składniki pokarmowe (rosną na różnej głębokości). Zapach marchwi odstrasza szkodniki cebuli - śmietkę cebulankę i wciornastki, zapach cebuli odstrasza szkodniki marchwi - połyśnicę marchwiankę i mszyce.
Korzystna jest również uprawa współrzędna marchwi z porami - obecność marchwi ogranicza występowania wciornastków i wgryzki szczypiorki na porach, pory odstraszają połyśnicę marchwiankę. Bielinka kapustnika na warzywach kapustnych odstrasza zapach rosnących w sąsiedztwie pomidorów, selera, szałwii lekarskiej i tymianku.
Niektóre rośliny mogą działać na siebie niekorzystnie, dlatego należy unikać sadzenia ich obok siebie, np. sałata i pietruszka; koper włoski i pomidory; fasola karłowa i cebula; pory i fasola karłowa, kapusta i cebula; bazylia i majeranek.

Więcej…

Po posadzeniu jabłoni, wiosną warto rozpocząć formowanie korony drzewka, tak aby już w następnym sezonie zebrać pierwsze owoce. Posadzone jabłonie mają różną formę. W szkółkach i punktach sprzedaży dostępne są jabłonie roczne i dwuletnie. Roczne mają nieliczne i krótkie rozgałęzienia lub tylko jeden pęd pionowy (przewodnik). Dwuletnie są zawsze obficie rozgałęzione na wysokości około 50 cm od ziemi. Podobne do nich są jabłonie z dwuletnim systemem korzeniowym i jednoroczną koroną. Są równie dobrej jakości. Im drzewko wyższej jakości, tym łatwiejsze do formowania i tym wcześniej zaczyna owocować. Najkorzystniej jest kupić drzewka w pierwszym wyborze, mimo że są najdroższe. Niestety, często bywa tak, że poszukujemy określonej odmiany jabłoni i przy braku odpowiedniego wyboru musimy się zadowolić jabłonką nierozgałęzioną cienką, a w dodatku krzywą. Każdemu drzewu można nadać odpowiedni kształt przywiązując do prostego palika. Najważniejsze, żeby drzewko było zdrowe. Jabłonie sadzimy jesienią lub wczesną wiosną, a do formowania i cięcia przystępujemy w kwietniu. Sposób cięcia zależy od jakości drzewek i naszych zamiarów odnośnie formy. Sadownicy obecnie przycinają jabłonie bardzo lekko po posadzeniu lub nawet pozostawiają je bez cięcia, aby uzyskać owoce już w drugim lub trzecim roku. Warto ich naśladować.

Więcej…

Gleby naszych ogrodów tętnią życiem miliardów mikroorganizmów, które pełnią w środowisku przeróżne funkcje. Niektóre z nich są dla roślin bardzo cenne i pożądane. Inne są obojętne, jeszcze inne szkodliwe.
Bardzo ważną rolę w życiu roślin odgrywają grzyby żyjące w symbiozie z ich systemem korzeniowym. Zjawisko to nazywamy mikoryzą. W naturze około 80% roślin korzysta z takiej współpracy. Wyróżniamy dwa rodzaje mikoryzy: ektotroficzna (zewnętrzna) i endotroficzna (wewnętrzna). W mikoryzie zewnętrznej strzępki grzyba oplatają korzenie, tworząc pilśń. Wnikają także do wnętrza korzeni, ale rozrastają się tylko w przestworach międzykomórkowych kory pierwotnej, nie wnikają do wnętrza komórek. Po nawiązaniu symbiozy wzrost korzeni na długość zostaje zahamowany, a włośniki korzeniowe zanikają, gdyż ich funkcje (pobieranie wody i składników pokarmowych) przejmują strzępki grzyba. Ektomikoryza zachodzi u wielu roślin drzewiastych, np. sosny, brzozy i dębu i niektórych drzew owocowych (jabłoń, grusza, śliwa).

Więcej…