Jesteś tutaj: GłównaDrzewa i krzewy owocoweŻurawina - uprawa
  • Działkowcy! Znowu mamy kłopoty!

    Ledwo zaczął wygasać jeden konflikt działkowców z samorządami, ponieważ Związek Miast Polskich rezygnuje z kierowania nowej ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych do Trybunału Konstytucyjnego to już pojawił się następny.

     

    więcej...

  • Działkowcu! Broń altanki!

    To szansa dla działkowców, by zachować swoje ogrodowe altany! "Super Express" razem z Polskim Związkiem Działkowców walczyć będzie o korzystne rozwiązania prawne i będzie zbierać podpisy pod obywatelskim projektem ustawy o zmianie prawa budowlanego...

     

    więcej...

  • Nowa tragedia działkowców

    Doszło już do tego, że jeśli jakaś instytucja pragnie zaszkodzić działkowcom to po prostu to czyni. I nie jest to zjawisko nowe, ani odosobnione.

     

    więcej...

  • Zebranie organizacyjne w ROD "Krzekowo"

    Zgodnie z ustawą z 13 grudnia 2013 roku o rodzinnych ogrodach działowych w ciągu 12 miesięcy od jej wejścia w życie tj. od dnia 19 stycznia 2014 roku każdy ogród działkowy zobowiązany jest obligatoryjnie do zorganizowania zebrania w celu zadecydowania o dalszej przynależności organizacyjnej ogrodu. (art. 69 Ustawy).

     

    więcej...

  • Przewodnik po nowej ustawie

    Po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego z 11 lipca 2012r. w sprawie ustawy z dnia 8 lipca 2005r. o rodzinnych ogrodach działkowych Parlament miał 18 miesięcy na uchwalenie nowego prawa dla działkowców. Brak nowej ustawy oznaczałby bowiem utratę mocy przepisów...

     

    więcej...

  • Kompostuj!

    Kompost to najlepszy i najtańszy nawóz. Do kompostowania przeznaczajmy skoszoną trawę, podsuszone chwasty, gałęzie z letniego cięcia drzew i roślinne resztki.

     

    więcej...

W skrócie

Wycieki z pnia drzew

Wycieki z pnia drzew lub konarów gęstej bursztynowej masy to rak bakteryjny drzew owocowych. Najczęściej atakuje czereśnie i wiśnie oraz morele i brzoskwinie. Pierwsze objawy widoczne są podczas kwitnienia – następuje brunatnienie i zamieranie kwiatów. Następnie bakterie wnikają do gałęzi, na korze powstają plamy, w ich miejscu tkanka pęka, zamiera odsłaniając drzewo.
W końcu dochodzi do zamierania gałęzi i konarów. Porażone pędy należy wycinać, a rany smarować maścią ochronną. Zwalczanie chemiczne Miedzianem Extra 350 EC lub Miedzianem 50 WP w okresie nabrzmiewania pąków, kwitnienia oraz opadania liści.

Tymianek - zastosowanie

Tymianek - ma silny aromat i ostry smak. Szczególnie dobrze nadaje się do przyprawiania zup z roślin strączkowych, kartoflanki i zupy rybnej. Jest doskonały do pieczeni z drobiu i wołowej oraz wszelkich mięs duszonych. Posypane nim ryby przed pieczeniem łub smażeniem bardzo zyskują na i smaku.

Żurawina - uprawa

Żurawina jest zimozieloną krzewinką, z rodziny wrzosowatych. W stanie dzikim rośnie w Europie, Azji i Ameryce Północnej. W warunkach naturalnych w Polsce rośnie żurawina błotna, w Ameryce Północnej natomiast żurawina wielkoowocowa posiadająca znacznie większe owoce. Siedliskami żurawiny wielkoowocowej są tereny bagienno-torfowe, złożone z warstw: piasku, torfu, żwiru i gliny. Pierwsze plantacje amerykańskie zakładano z wyselekcjonowanych klonów żurawiny rosnących w naturalnych stanowiskach. Aktualnie uprawiane odmiany pochodzą wyłącznie od gatunku żurawiny wielkoowocowej. Są wyselekcjonowane z roślin dziko rosnących lub powstały w wyniku doświadczeń hodowlanych.

 

Charakterystyka.
Roślina rozpoczyna wegetację na początku kwietnia, kwitnie od czerwca do końca lipca. Wytwarza liczne, długie, płożące pędy, na których powstają pionowe krótkopędy. Każdego roku tworzą się nowe długie pędy wegetatywne i krótkie owoconośne. Tylko część pędów krótkich tworzy pąki kwiatowe. Pędy kwiatowe rosną do wysokości 5-12 cm, potem pojawiają się kwiaty, zwykle jasnoróżowe. Pęd rośnie ponad kwiatami i na jego wierzchołku latem tworzą się nowe pąki kwiatowe. Kwiaty, osadzone na długich szypułkach, przypominają głowę żurawia i stąd nazwa rośliny. Pyłek kwiatowy przenoszony jest przez wiatr i owady. Dojrzewające owoce zmieniają barwę z jasnozielonej na czerwoną. Wzrost i rozwój owoców trwa 75-100 dni, Zależnie od odmiany, owoce są kuliste, owalne, gruszkowate, o zwartym białawym, kruchym miąższu. Skórka jest zwykle gładka, błyszcząca. Owoce dojrzewają pod koniec września (wczesne odmiany) lub w październiku, można je zbierać aż do jesiennych przymrozków. Zbiór owoców przeprowadza się jednorazowo, a głównym czynnikiem określającym dojrzałość zbiorczą jest intensywne zabarwienie skórki.

Owoce żurawiny, ze względu na wysoką zawartość związków wiążących wolne rodniki, fitoestrogeny, błonnik i inne, są ważnym produktem prozdrowotnym. Dzięki dużej zawartości witaminy C, pektyn i kwasów organicznych doskonale nadają się na galaretki, soki, syropy, konfitury, dżemy (owoce nie nadają się do bezpośredniego spożycia).

Liście żurawiny żyją 2-3 lata, w czasie chłodów przebarwiają się, w czasie ciepłej pogody stają się ponownie zielone i błyszczące. Korzenie nie mają włośników, są delikatne, drobne, liczne, niezbyt rozlegle. Żurawina, jak większość roślin z rodziny Ericaceae, jest zasiedlana przez grzyby mikoryzowe, które pełnią ważną rolę w przyswajaniu składników mineralnych. Dzięki symbiozie z grzybami mikoryzowymi zwiększa się absorpcja składników mineralnych, szczególnie azotu i fosforu oraz tolerancja roślin na stres i mikroorganizmy patogeniczne.

Wymagania.
Żurawina jest rośliną, która może rosnąć tylko w określonych warunkach. Wymaga kwaśnej torfowej gleby, dostatku wody i dość długiego sezonu wegetacyjnego (kwiecień - październik). Można ją uprawiać na glebie mineralnej, przy zapewnieniu odpowiedniego pH, dostatecznej ilości wody i przepuszczalności górnej warstwy gleby (z powodu płytkiego, delikatnego systemu korzeniowego). Odczyn gleby odgrywa ważną rolę w przyswajaniu azotu. Żurawina absorbuje znacznie bardziej efektywnie azot w formie amonowej niż w formie azotanowej, preferowanej przez większość roślin uprawnych. W glebach kwaśnych forma amonowa dominuje nad azotanową i jest zawsze dostępna dla roślin. Obojętne i wysokie pH gleby zwiększa przemianę azotu amonowego do azotanowego. W wielu przypadkach zatem konieczne jest obniżenie kwasowości gleby. Najczęściej stosowaną formą obniżania pH gleby jest stosowanie specjalnego zakwaszacza gleby produkcji firmy Biopon. Jest on bardzo skuteczny, a przy tym wydajny. Jeśli aktualne pH gleby w niewielkim stopniu odbiega od optymalnego, zwiększona dawka kwaśnego torfu podczas sadzenia wystarcza do obniżenia pH. Dodatkową korzyścią stosowania torfu jest to, że gleba wzbogacona substancją organiczną ma właściwości buforu i w pewnym zakresie pomaga roślinom znieść stres związany z nieodpowiednim pH gleby czy suszą (zapewnia dostateczną wilgotność roślinom), ułatwia symbiozę z grzybami mikoryzowymi oraz pobieranie składników mineralnych i wody. Materia organiczna pełni ważną rolę zarówno na glebach lekkich (składniki pokarmowe), jak i na glebach żyznych (rozluźnienie zwięzłej gleby).

Żurawina ma małe wymagania pokarmowe, dlatego poleca się umiarkowane nawożenie: nawożenie fosforowe i potasowe stosuje się jednorazowo jesienią. Dawkę nawozów azotowych można podzielić i stosować w okresie zwiększonego zapotrzebowania na azot, tzn. wcześnie wiosną w okresie aktywnego wzrostu wegetatywnego, podczas zawiązywania owoców oraz podczas zawiązywania pąków kwiatowych. Deficyt azotu w okresie zawiązywania owoców i pąków kwiatowych może ograniczyć wielkość owoców w danym roku i kwitnienie w następnym. Jednak należy pamiętać, że nadmierne nawożenie azotowe w tym okresie powoduje intensywny wzrost wegetatywny roślin i może ograniczać formowanie pąków kwiatowych na rok następny. Można również stosować nawozy wieloskładnikowe o odczynie kwaśnym.

Przygotowanie podłoża.
Przed posadzeniem roślin należy dobrze przygotować glebę, szczególnie ważne jest bardzo staranne odchwaszczenie, wyrównanie i zapewnienie około 20 cm warstwy kwaśnej, próchnicznej gleby (dodanie kwaśnego torfu, trocin, kory). Na działce stanowisko można przygotować na dwa sposoby. Pierwszy sposób to wybranie ziemi na głębokość co najmniej 20 cm z miejsca, gdzie będą sadzone rośliny, wyłożenie dołka folią (folię trzeba przedziurawić) i zasypanie podłożem z mieszaniny kwaśnego torfu, piasku i ziemi (leśnej, torfowej). Drugi sposób to wymieszanie gleby z materią organiczną podczas przekopywania, tak by materia organiczna była w górnej warstwie (około 20 cm). Aktywne korzenie zawsze są w górnej części gleby, która powinna być przez cały sezon dostatecznie wilgotna i zasobna w tlen.

Sadzenie i pielęgnacja.
Rośliny najlepiej sadzić i rozmnażać wiosną. Rozmnażanie żurawiny jest łatwe. Sadzonki przygotowuje się z pędów długich, które tnie się na 10-12 cm odcinki i umieszcza w skrzynce z kwaśnym torfem. Po kilku tygodniach ukorzenione rośliny można przesadzić do multiplatów lub małych doniczek, a po następnych kilku tygodniach wysadzić do gruntu. W zależności od ilości sadzonek poleca się rozstawę 50 x 50 cm lub 50 x 25 cm, czyli na poletko o powierzchni 10 m2 potrzeba 40-80 roślin. Ważne jest, by po posadzeniu w okresie 2 lat uzyskać wiele pędów wegetatywnych, pokrywających powierzchnię gleby i wytwarzających silne pędy owoconośne. Rośliny owocują od trzeciego roku, pełnię owocowania osiągając w 4-5 roku. Żurawina jest długowieczna i przy zapewnieniu prawidłowej pielęgnacji i nawożenia może owocować nieskończoną ilość lat. Z dziesięciometrowego poletka można uzyskać 6 - 15 kg owoców, w zależności od kondycji roślin. W celu poprawy wzrostu i owocowania stosuje się ściółkowanie roślin. Poleca się ściółkę organiczną (torf, kora sosnowa), szczególnie gdy podłoże nie jest zasobne w próchnicę. Na starszych poletkach konieczne jest usuwanie nadmiaru pędów wegetatywnych, a po zbiorze owoców oczyszczenie roślin z połamanych pędów, liści i resztek owoców.

dr Danuta Krzewińska ISK w Skierniewicach – „Działkowiec”
... ... ...