Jesteś tutaj: GłównaDrzewa i krzewy owocoweWinorośl - rozmnażanie

 

drzewa i krzewy owocowe

W skrócie

Wycieki z pnia drzew

Wycieki z pnia drzew lub konarów gęstej bursztynowej masy to rak bakteryjny drzew owocowych. Najczęściej atakuje czereśnie i wiśnie oraz morele i brzoskwinie. Pierwsze objawy widoczne są podczas kwitnienia – następuje brunatnienie i zamieranie kwiatów. Następnie bakterie wnikają do gałęzi, na korze powstają plamy, w ich miejscu tkanka pęka, zamiera odsłaniając drzewo.
W końcu dochodzi do zamierania gałęzi i konarów. Porażone pędy należy wycinać, a rany smarować maścią ochronną. Zwalczanie chemiczne Miedzianem Extra 350 EC lub Miedzianem 50 WP w okresie nabrzmiewania pąków, kwitnienia oraz opadania liści.

Bazylia - zastosowanie

Bazylia - jest klasyczną przyprawą do pomidorów. Doskonale harmonizuje z zapachem czosnku i cebuli. Świeżymi lub suszonymi listkami posypuje się zupę pomidorową, jarzynową, fasolową, cebulową, kartoflankę. Świeże posiekane listki można dodawać do sosu winegret. Bazylia dobrze komponuje się ze wszystkimi rodzajami mięs. Liśćmi naciera się mięso, dodaje do gulaszu i do farszów.

Winorośl - rozmnażanie

Dobre chęci, szczypta wiedzy i krzew dobrej odmiany - to przepis na łatwy sposób rozmnożenia winorośli do działkowej winnicy. Winorośl rozmnażamy sposobem wegetatywnym, wykorzystując zdolność roślin do regeneracji utraconych części i wiernego odtworzenia całej rośliny. Rozmnażanie z nasion, czyli generatywne, stosuje się wyłącznie w hodowli nowych odmian. Winorośl nie powtarza cech odmianowych w rozmnażaniu generatywnym, dlatego też wysiewanie nasion z zakupionych w sklepie importowanych winogron jest z góry skazane na niepowodzenie. Istnieje wiele sposobów rozmnażania wegetatywnego, np.: sadzonkowanie pędów zdrewniałych lub zielnych, odkłady, szczepienie pędów zdrewniałych. Do amatorskiego rozmnażania winorośli można polecić dwa najłatwiejsze do wykonania sposoby:

 

Rozmnażanie przez odkłady.
Jest to najprostszy i najłatwiejszy do wykonania sposób pozyskiwania sadzonek winorośli. Znany jest od dawna i nosi nazwę "odkładu chińskiego". Na dorosłym, owocującym krzewie wybieramy jeden długi pęd jednoroczny i umieszczając go w wykopanym płytkim rowku, przysypujemy 4-5 cm warstwą pulchnej ziemi. Najłatwiej jest przygiąć pęd odrastający z krzewu tuż przy ziemi. Przysypanie ziemią wykonujemy wczesną wiosną lub lepiej późną jesienią poprzedniego roku, wtedy pęd jest dodatkowo zabezpieczony w zimie przed przemarznięciem. W ciągu roku glebę nad przykopanym pędem odchwaszczamy i spulchniamy. Z poszczególnych pąków wyrastają w ciągu lata latorośle, a pod spodem wyrastają korzenie. Późną jesienią, gdy z krzewu opadną liście, odkopujemy ostrożnie odłożony pęd, odcinamy go od krzewu macierzystego i dzielimy na pojedyncze sadzonki. Niezawodność tego sposobu polega na tym, że przykopany pęd podczas wegetacji czerpie pokarm z krzewu macierzystego, dlatego sadzonki łatwo się ukorzeniają. Można również wykonać tzw. odkład prosty (pojedynczy), z którego uzyskamy tylko jeden krzew, który po zakorzenieniu się pozostaje już na miejscu stałym, bez konieczności przesadzania. Skraca to okres wejścia krzewu w pierwsze owocowanie.

Rozmnażanie przez sadzonki zdrewniałe.
Jest to sposób powszechnie stosowany w uprawie winorośli na całym świecie. W uprawie amatorskiej nie musimy koniecznie stosować szczepienia na podkładkach. Rozmnażanie przez szczepienie jest zbyt skomplikowane i narażone na błędy, ponadto byłoby trudne do wykonania przez amatora. Łozę przeznaczoną do wykonania sadzonek ścina się jesienią przed silniejszymi mrozami, nie wcześniej niż w listopadzie. Łoza musi być zdrowa, dobrze zdrewniała i odpowiedniej grubości (średnicy 8-10 mm). Po oczyszczeniu z pędów bocznych (syleptycznych) i wąsów łozę warto zdezynfekować preparatem o działaniu przeciwpleśniowym i antybakteryjnym, np. Funabenem. Dłuższe odcinki łozy (ok. 1-1,5 m) wiąże się ciasno i przechowuje w chłodnej i wilgotnej piwnicy.

Najlepsze warunki przechowywania to 0-2°C przy wilgotności około 85%. Niewielkie ilości łozy można owinąć szczelnie folią i przechowywać przez zimę w lodówce. Do wykonania sadzonek przystępujemy nie wcześniej niż w połowie kwietnia, a gdy ukorzenianie sadzonek będziemy prowadzić w ogrzewanym pomieszczeniu, to w połowie marca. Przed wykonaniem sadzonek łozę moczymy 12 godzin w miękkiej, letniej wodzie, po czym dzielimy na 3-4 pąkowe odcinki (25-40 cm). W dolnej części sadzonka powinna być przycięta bezpośrednio pod węzłem (ok. 5 mm), a nad górnym pąkiem należy pozostawić sęczek długości ok. 15 mm. W zależności od temperatury panującej na działce sadzonki wysadzamy najwcześniej w połowie kwietnia do początku maja. Można wysadzać je skośnie do bruzd w odstępach co 10 cm lub pojedynczo, bezpośrednio na miejsce stałe. Bez względu na to czy będą sadzone skośnie czy pionowo, nad powierzchnię ziemi powinno wystawać tylko górne oczko. Gleba wokół i pod sadzonką powinna być umiarkowanie wilgotna, pulchna, zasobna w tlen i składniki pokarmowe.

Ze względu na zmienne warunki termiczne o tej porze roku rozmnażanie w warunkach polowych nie zawsze kończy się sukcesem, dlatego najlepiej sadzonki wysadzić do pojemników i ukorzeniać w ogrzewanym pomieszczeniu. Najbardziej korzystna temperatura ukorzeniania to 24-26°C. Podłoże przygotowujemy z żyznej humusowej gleby z dodatkiem torfu, piasku i kompostu. Można użyć gotowych mieszanek ogrodniczych, jednak dobrze odkwaszonych (pH 6-7). Pojemniki powinny być stosunkowo obszerne, o średnicy 12-15 cm, a ze względu na długość sadzonek możliwie wysokie - 30-40 cm. Jeżeli sadzonki nie mieszczą się na całą głębokość w pojemnikach, to wystające części powinny być zabezpieczone przed wysychaniem. Do tego celu służą specjalne preparaty, ale w niewielkich ilościach trudno je kupić. Zastępczo można użyć zwykłej parafiny. Przed wysadzeniem do pojemników górne potowy sadzonek należy zanurzyć w roztopionej parafinie o temperaturze 70-75°C. Po zastygnięciu warstewka parafiny chroni sadzonki przed wysychaniem. Ukorzenione w pojemnikach sadzonki wraz z bryłą korzeniową wysadzamy w dowolnym terminie letnim na miejsce stałe.

Roman Myśliwiec – „Działkowiec”
Więcej w tej kategorii: « Morele Truskawki »
... ... ...