Jesteś tutaj: GłównaDrzewa i krzewy owocoweWinorośl - formowanie
  • Dzień Działkowca 2014

    Tradycja obchodów święta działkowców ma bardzo długą, bo ponad stuletnią tradycję. To święto jest obchodzone nie tylko w Polsce ale w całej Europie, gdzie również funkcjonują ogrody działkowe. Szczególnie u naszego zachodniego sąsiada, gdzie mądrzy Niemcy w przeciwieństwie do naszych władz wspierają ze wszystkich sił ogrodnictwo działkowe.

     

    więcej...

  • Działkowcy! Znowu mamy kłopoty!

    Ledwo zaczął wygasać jeden konflikt działkowców z samorządami, ponieważ Związek Miast Polskich rezygnuje z kierowania nowej ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych do Trybunału Konstytucyjnego to już pojawił się następny.

     

    więcej...

  • Nowa tragedia działkowców

    Doszło już do tego, że jeśli jakaś instytucja pragnie zaszkodzić działkowcom to po prostu to czyni. I nie jest to zjawisko nowe, ani odosobnione.

     

    więcej...

  • Zebranie organizacyjne w ROD "Krzekowo"

    Zgodnie z ustawą z 13 grudnia 2013 roku o rodzinnych ogrodach działowych w ciągu 12 miesięcy od jej wejścia w życie tj. od dnia 19 stycznia 2014 roku każdy ogród działkowy zobowiązany jest obligatoryjnie do zorganizowania zebrania w celu zadecydowania o dalszej przynależności organizacyjnej ogrodu. (art. 69 Ustawy).

     

    więcej...

  • Przewodnik po nowej ustawie

    Po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego z 11 lipca 2012r. w sprawie ustawy z dnia 8 lipca 2005r. o rodzinnych ogrodach działkowych Parlament miał 18 miesięcy na uchwalenie nowego prawa dla działkowców. Brak nowej ustawy oznaczałby bowiem utratę mocy przepisów...

     

    więcej...

  • Kompostuj!

    Kompost to najlepszy i najtańszy nawóz. Do kompostowania przeznaczajmy skoszoną trawę, podsuszone chwasty, gałęzie z letniego cięcia drzew i roślinne resztki.

     

    więcej...

W skrócie

Wycieki z pnia drzew

Wycieki z pnia drzew lub konarów gęstej bursztynowej masy to rak bakteryjny drzew owocowych. Najczęściej atakuje czereśnie i wiśnie oraz morele i brzoskwinie. Pierwsze objawy widoczne są podczas kwitnienia – następuje brunatnienie i zamieranie kwiatów. Następnie bakterie wnikają do gałęzi, na korze powstają plamy, w ich miejscu tkanka pęka, zamiera odsłaniając drzewo.
W końcu dochodzi do zamierania gałęzi i konarów. Porażone pędy należy wycinać, a rany smarować maścią ochronną. Zwalczanie chemiczne Miedzianem Extra 350 EC lub Miedzianem 50 WP w okresie nabrzmiewania pąków, kwitnienia oraz opadania liści.

Estragon - zastosowanie

Estragon - w staropolskiej kuchni używany do kiszonych i marynowanych warzyw. Ma delikatny, aromatyczny smak. Bardzo wartościowe są szczególnie świeże listki, które posiekane dodaje się do ugotowanego rosołu, kartoflanki, zup rybnych. Bardzo dobrze komponuje się z wszelkimi potrawami rybnymi. Bardzo często dodaje się też estragon do różnego rodzaju sosów, szczególnie białych i winegret. Używa się go do potraw z warzyw o mało wyrazistym smaku, jak cukinia, ogórek czy bakłażan. Dodaje smaku potrawkom z cielęciny i drobiu, z mięsa mielonego i duszonego.

Winorośl - formowanie

W pierwszym i bardzo często w drugim roku uprawy krzewy prowadzi się na dwa pędy, bez względu na formę przestrzenną, jaką będą miały w przyszłości. Pierwsze dwa lata uprawy, to młody wiek krzewów, który ma służyć jak najlepszemu przygotowaniu roślin do owocowania. Pędy powinny być dobrze wyrośnięte, zdrowe i zdrewniałe - to gwarancja prawidłowego rozwoju i owocowania krzewu w późniejszych latach. Podczas sadzenia krzewów przyrosty ze szkółki skraca się na 2 pąki. Jeżeli wiosną wybije i przerośnie przez kopczyk większa liczba latorośli, to dwie najmocniejsze pozostawiamy, a pozostałe wyłamujemy. Cięcie młodych krzewów jednorocznych wykonujemy na przedwiośniu, gdy tylko ziemia rozmarznie i obeschnie. W praktyce są trzy sposoby traktowania młodych krzewów podczas cięcia w zależności od tego, ile urosły w pierwszym roku uprawy.

 

  • I sposób cięcia. Dotyczy krzewów najsłabszych, których pędy są cienkie i urosły zaledwie na wysokość kilkudziesięciu centymetrów. Takie pędy przycinamy krótko na 2 pąki (czopki długości 1,0-1,5 cm). Cięcie wykonujemy tak, aby płaszczyzna cięcia była skierowana w przeciwną stronę w stosunku do pąka. Chodzi o to, aby wyciekające z pędu soki nie oblewały pąka, co może utrudniać jego rozwój.
  • II sposób cięcia. Dotyczy krzewów mocniejszych, posiadających przynajmniej jeden dobrze zdrewniały pęd, który na wysokości metra nad ziemią ma średnicę minimum 6 mm. Na takich krzewach możemy już w drugim roku uformować pień. Cięcie należy wykonać na wysokości 70-80 cm, nieco powyżej nośnego drutu rusztowania. Z 3-4 górnych pąków wyprowadzamy latorośle owocujące, a pozostałe usuwamy. W następnym roku wybieramy mocniejszą łozę i przyginamy poziomo, przywiązując do nośnego drutu rusztowania.
  • III sposób cięcia. Stosujemy go w przypadku, gdy pędy w pierwszym roku dorosną do minimum 2 m długości, są dobrze zdrewniałe i grube (co najmniej 6 mm średnicy na wysokości 1,5 m). Na tak wyrośniętych krzewach możemy już w drugim roku uformować nie tylko pień, ale i poziome ramię owocujące. Wybieramy mocniejszy pęd i po przycięciu przyginamy, przywiązując do nośnego drutu rusztowania. Podczas wegetacji pozwalamy na wzrost 4-6 latorośli wyrastających z poziomego ramienia, natomiast wszystkie pozostałe usuwamy.

Krzewy dorosłe. 
Jest wiele bardzo różnych sposobów formowania winorośli, dostosowanych do uprawianej odmiany, warunków glebowo-klimatycznych i innych konkretnych potrzeb, na przykład walorów dekoracyjnych. W amatorskiej uprawie przydomowej winorośli stosuje się najczęściej trzy sposoby formowania: sznur pionowy (dla form przestrzennych), forma Guyota oraz sznur stały (dla krzewów uprawianych w szpalerze).

Sznur pionowy.
Taki sposób formowania wykorzystuje się głównie do celów dekoracyjnych, np. pokrywania roślinami różnych konstrukcji ogrodowych, jak altana, pergola, trejaż, wysoka ściana. Wysokie formowanie wymaga jednak spełnienia określonych warunków. Przede wszystkim odmiany stosowane do takiej uprawy muszą mieć odpowiednio silny wzrost i wysoką odporność na mróz, a wysoki pień formy, którego wyprowadzanie trwa kilka lat, nie może zmarznąć. Najczęściej stosowane odmiany do tego celu, to: Ontario, Concord, Fredonia, Swenson Red, Alwood i inne mrozowytrzymałe mieszańce. Podczas wyprowadzania formy w pierwszych dwóch latach uprawy krzewów powinniśmy uzyskać przynajmniej jeden odpowiednio długi i gruby pęd, który posłuży do uformowania pnia. Pień powinien sięgać dachu konstrukcji, czyli przeważnie do wysokości 2,5-3,0 m. Jeżeli nie uda się uzyskać odpowiednio długiego i grubego pędu (6 mm średnicy na wysokości dachu) w drugim roku po posadzeniu krzewów, to można go w kolejnym roku uprawy przedłużyć z ostatniego pąka. Polega to na tym, że w czasie wegetacji pozwalamy rosnąć tylko latorośli wyrastającej z najwyższego pąka, a wszystkie inne wyłamujemy. Podczas dalszego formowania krzewu pozwalamy na rozwój pąków i wzrost latorośli tylko w górnej części sznura. Wszystkie pozostałe latorośle wyrastające poniżej dachu konstrukcji, usuwamy w początkowej fazie wzrostu. W kolejnych latach formujemy ramiona owoconośne, na przemian raz z jednej, a raz z drugiej strony sznura w odstępach co 0,5 m. Dla dobrego owocowania, na powierzchni dachu altany wystarczy pozostawić po cięciu jeden dłuższy pęd owoconośny przycięty na 8-10 pąków, lub dwa krótsze przycięte na 5-6 pąków.

Forma Guyota.
Jest jednym z najlepszych i jednocześnie najprostszych sposobów formowania pojedynczych krzewów lub tych uprawianych w szpalerach. Forma ma pień oraz poziome ramię owocujące, wymieniane każdego roku na nowe. Pień dla formy Guyota ma zazwyczaj wysokość 60-70 cm, a krzewy sadzi się w rzędach w odstępach co 1 m. Wyprowadzanie formy rozpoczynamy w drugim lub trzecim roku uprawy krzewów. Słabszą łozę wycinamy przy samej ziemi, a mocniejszą przywiązujemy do dolnego drutu, skracając tak, aby nad drutem pozostał jeszcze jeden pąk. Podczas dalszej wegetacji krzewów pozwalamy rosnąć tylko tym latoroślom, które wyrosły z pozostawionych 2-3 górnych pąków łozy, a pozostałe pędy wyłamujemy. Oczyszczanie pni z wybijających latorośli powtarzamy kilkakrotnie w sezonie. W kolejnym roku formowania wybieramy jedną, dobrze wyrośniętą łozę i przywiązujemy poziomo do nośnego drutu rusztowania. Można również łozę wyginać pałąkowato, co lepiej wyrównuje wzrost latorośli owocujących. Często zdarza się, że uzyskamy odpowiednio silne łozy już w pierwszym roku uprawy krzewów i wyprowadzanie formy Guyota możemy rozpocząć nie w trzecim, a już w drugim roku.

Sznur stały.
Nazywany również formą Casenave'a, składa się z pnia wysokości 60-70 cm, którego przedłużeniem jest poziome ramię stałe (wieloletnie). Na poziomym ramieniu znajdują się równomiernie rozmieszczone węzły krzewienia (tzw. ogniwa owoconośne), czyli miejsca z których wyrastają co roku pędy owocujące. Jeżeli stosujemy cięcie krótkie (na 2-3 pąki), to na ramieniu długości metra powinno znaleźć się 4-5 ogniw owoconośnych. Wyprowadzanie sznura stałego jest w początkowej fazie takie same jak formy Guyota. Różnica polega na tym, że poziomego ramienia nie wymienia się co roku, a pozostawia na stałe. W kolejnym roku cięcia pozostawiamy 4 równomiernie rozmieszczone pędy na łozie, skracając je na 2-3 pąki. Pozostałe pędy na poziomym ramieniu usuwamy. Formę ostateczną krzewy osiągają w piątym roku po posadzeniu.

Roman Myśliwec - „Działkowiec”
... ... ...