Krzekowo (niem. Kreckow) to dawniej wieś lub mała osada położona w podmiejskiej części Szczecina. Obejmowała 60 włók ziemi wraz z polami, łąkami, lasami, wodami i młynami. W średniowieczu prowadził do niej trakt zwany Kreckowerstrase. Zaczynał się u zbiegu z drogą zwaną Tanowską (obecnie Wojska Polskiego), gdzie na skrzyżowaniu ustawiono szubienicę. Trakt prowadził aż do wsi Krzekowo. I chociaż po wojnie nazwy osiedla nie zmieniono to jednak trakt, a właściwie już ulicę w narodowo-patriotycznym porywie z Krzekowskiej przemianowano na Adama Mickiewicza.
Pierwsze potwierdzone informacje na temat średniowiecznej wsi Krzekowo pochodzą z pierwszej połowy XIII wieku. W roku 1240 książę Barnim I przekazał część podmiejskiej wsi biskupstwu kamieńskiemu z siedzibą w Kamieniu Pomorskim.
W roku 1277 rada miejska Szczecina kupiła Krzekowo od księcia Barnima I, a  jako zapłatę dała swoją pomoc podczas wojen książąt pomorskich z Marchią  Brandenburską.

Dziewiętnastowieczna  dzielnica Krzekowo to szereg domów mieszkalnych, młyn, pobliskie koszary wojskowe oraz kasyno oficerskie usytuowane w centrum wsi (Offizier-Kasino). W drugiej połowie XIX wieku Krzekowo liczyło 579 mieszkańców, zaś pod koniec 1945 r. mieszkało tu 5 Polaków i 420 Niemców. W 1909 roku na Krzekowie powstało pierwsze w okolicach Szczecina lotnisko (niem. Kreckower Feld), na którym wylądowali bracia Wright. Do roku 1914 służyło organizowaniu pokazów lotniczych. 18 czerwca 1910 doszło na nim do pierwszej w historii Niemiec katastrofy lotniczej, której ofiarą była osoba cywilna – kolarz nazwiskiem Thaddäus Robl. W roku 1918  lotnisko wojskowe przekształcono w cywilne. 

W dniu 15 X 1939 roku, po wielu zabiegach ówczesnych władz miejskich i prowincjonalnych, utworzony został tzw. Wielki Szczecin. Wtedy wieś Krzekowo, tak jak i wiele okolicznych wsi i osiedli, została włączona w granice Wielkiego Miasta.

Kiedy w czasie II wojny światowej alianci rozpoczęli bombardowanie Szczecina dzielnica nie była nimi zbyt dotkliwie nękana. Z zapisów w raportach prezydenta policji C. Grundeya można się doliczyć w zasadzie tylko kilku lekkich ataków. Pierwsze udokumentowane przypadki nalotów to połowa 1940 roku lecz nie wiadomo czy powstały w ich wyniku jakieś zniszczenia, poza tym że bomby spadły na dzielnicę Kreckow (Krzekowo).

Dzisiaj granice Krzekowa wyznaczają ulice: Modra, ciąg Szeroka-Bracka oraz częściowo Popiełuszki i potok Bukowa. Sama dzielnica podzielona jest na dwie części, które rozdziela potok Bukowa: wschodnią z zabudową mieszkalną i zachodnią, której większość obszaru stanowią Rodzinne Ogrody Działkowe "Krzekowo" będące miejscem spotkań i wypoczynku szczecinian. Na terenie ROD Krzekowo powstał sklep ogrodniczy "Na Ogrodach" do którego zapraszamy nie tylko naszych działkowców ale także okolicznych mieszkańców.
Przy ulicy Łukasińskiego znajduje się największa w mieście piekarnia "Arion-Polbak". Tuż poza granicami znajduje się jednostka korpusu NATO – Koszary Bałtyckie - wcześniej obszar ten był zaliczany do Krzekowa.

Najcenniejszym zabytkiem dzielnicy jest XIII-wieczny kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy. Ciekawym elementem historycznym jest też przykościelny cmentarz.  Przy tym kościele istnieje on od setek lat. To właśnie tam można jeszcze znaleźć stare poniemieckie groby. Ale nie tylko. Także po wojnie odbywały się tu pochówki, które trwały aż do 1958 roku. Cmentarz był niegdyś większy. W latach siedemdziesiątych sporą jego część zabrano pod budowę pętli tramwajowej.

 Krzekowo dawniej

    Kasyno oficerskie                                    Katastrofa aeroplanu

  Kościół św. Trójcy                                      Główna ulica Krzekowa

Krzekowo dzisiaj

 Kościół św. Trójcy                                    Ołtarz kościoła

Zabytkowa chałupa                                   Osiedle mieszkaniowe